خواهم دید

اما...
اما این پنجره بی شیشه هم خواهد دید
و باز ابرها را
شکل رویاهامان نشان خواهد داد...
من با زمین حرفی ندارم
از این هفت آسمان اما...
نه خدا
نه ستاره ای که نداریم...
...
...
وقتی هیچ کس منتظرم نیست
می خواهم گمان کنم
جایی چراغی روشن است.
گراناز موسوی
+ نوشته شده در سه شنبه چهاردهم شهریور ۱۳۸۵ ساعت 18:46 توسط لاله
|