خُب خُب خُب...
من بالاخره پس از گذشت سالها یاد گرفتم زودتر از ساعتم بیدار بشم!
دی ری ری ریییییم*
خوشحال باش :)
چی خیال کردی منم می تونم...
ولی هیچ وقت یادم نمیره یه زمانی واسه اینکه ما سه تا هم خونه از کلاس جا نمونیم
و از قراری که دیگه 4 تا ساعت هم جواب نمیداد و بیدارمون نمی کرد!
تا جایی که دوستان دست به کار میشدن و هر کدوم به تلفن یه کدوم از ما زنگ میزدن و مجبورمون می کردن که بلند شده و گوشیها را به هم بچسونیم تا خواب از سرمون بپره!!! اون موقع اصلا تصورش رو هم نمی کردم که یه همچین روزی رو حتی تو خواب ببینم...

پس حالا می تونی خیلی خوشحال باشی

* این آهنگش بود

...
اینجا ایران است...
اینجا مردن آسان است...

یادت نره!

دیوونه